BEETLEJUICE in het Prince Edward Theatre

Verbannen naar een nachtmerrieachtig bureaucratisch hiernamaals — in dit geval de zolder van hun voormalige huis — na een ongeluk met de elektrische bedrading, ontdekken de pasgetrouwde en pasoverleden Adam en Barbara Maitland (David Hunter en Chelsea Halfpenny) tot hun schrik dat hun geliefde huis nieuwe bewoners heeft. Erger nog: hoofdindringer Charles Deetz (Alasdair Harvey) is een gewetenloze makelaar (bestaan er andere?) die na de dood van zijn vrouw naar het platteland is verhuisd met zijn gothic dochter Lydia (Hannah Nordberg) en ‘lifecoach’ Delia (Aimie Atkinson), met het plan het vervallen pand om te bouwen tot modelwoning van een nieuwe gated community.

Met weinig opties resten Adam en Barbara nog maar drastische maatregelen: ze roepen de beste bio-exorcist van het hiernamaals op, Beetlejuice (David Fynn). Maar ze zijn te aardig en knijpen er op het laatste moment tussenuit — het is Lydia die zijn naam uiteindelijk driemaal uitspreekt en de demonische aanwezigheid van BEETLEJUICE oproept. Daarna gaat het creatieve team volledig los in de grote nummers, met genoeg ruimte voor personages om aan te hechten.

Geregisseerd door Alex Timbers, met een decor van David Korins en kostuums van de schijnbaar onverwoestbare William Ivey Long (zijn 75e productie!) zit het technisch allemaal strak: strak geschreven, strak gechoreografeerd, strak gespeeld — en toch fris en ogenschijnlijk geïmproviseerd, dankzij de komische en muzikale bagage van de makers. Naar verluidt varieert de speelduur per voorstelling maar enkele seconden, wat knap is met zoveel schijnbaar spontane grappen. Tot de ingestudeerde ‘ad libs’ behoort een reeks steken naar andere musicals, met name Wicked en Paddington — en nog veel meer, allemaal met de tong stevig in de wang gebracht. Geluid, projecties, special effects en illusies leveren uitstekend werk; de visuele grappen blijven komen.

Als er één musical klaarstaat om Paddington op te volgen en volgend jaar de Olivier voor beste musical te pakken, is het BEETLEJUICE. In de titelrol verdient David Fynn veel lof: bovenmenselijke (en bovennatuurlijke) energie, met een komische timing die een genot is om te zien.

BEETLEJUICE duurt 2 uur en 30 minuten inclusief pauze en staat tot april 2027 op het programma van het Prince Edward Theatre in Soho. Mis het niet — je bent lang genoeg dood.

Beetlejuice in Londen